Kerstboom wordt na jaren opnieuw kerstboom
Toen mevrouw Hokke-Dekker (93) na 27 jaar in oktober van dit jaar verhuisde uit haar woning in Oud-Beijerland, verhuisde niet alleen zij. Ook de grote dennenboom in haar voortuin kreeg onlangs een nieuwe bestemming. Deze staat nu als reusachtige kerstboom, versierd met lichtjes, op het schoolplein van basisschool Sabina van Egmond.
Mevrouw Hokke-Dekker verhuisde half oktober van haar voormalige woning aan het Hobbemaplein in Oud-Beijerland naar verzorgingshuis Heemzicht in Piershil. Heel jammer, want ze woonde er sinds 1996 - eerst met haar man en na zijn overlijden alleen - met veel plezier. “Maar het ging niet meer.” Haar grote geluk was de tuin die ze had. “Altijd was ik daarin aan het rommelen. En toen ík het niet meer kon, deed mijn dochter het. En af en toe hielp de buurman eens, maar die is inmiddels ook al op leeftijd. Ik ben gek op planten en ik ga alle bollen die elk jaar weer opkomen zeker missen.”
Verplanten en verpotten
Gelukkig hebben veel planten een nieuwe bestemming gekregen. “Mijn schoondochter en kleindochter hebben wat plantjes uit de tuin meegenomen. En mijn dochter heeft zelfs nog wat plantjes verpoot hier in de binnentuin van Heemzicht. Dat mocht gerust. We hebben er stokjes bijgezet, zodat de groenvoorziening ze niet per ongeluk verwijdert.” Die grote dennenboom uit de voortuin kon helaas niét mee. “Eigenlijk wilde ik daar al een tijdje vanaf, want hij was veel te hoog en breed geworden. Fijn op hele hete dagen, maar op minder hete lente- en zomerdagen ontnam hij me al snel de zon. Ik heb hem ooit zelf geplant, nadat de boom eerst dienst had gedaan als kerstboom. In de daaropvolgende jaren is de boom flink doorgegroeid.”
Schoenmaker blijf bij je leest
En nu is de cirkel rond en is de boom die zo lang trouwen dienst deed in de voortuin van mevrouw Hokke-Dekker opnieuw terug bij z’n eerste roeping: kerstboom. Maar dan
Even wennen
Haar eigen verhuizing is nog even wennen voor mevrouw Hokke-Dekker. “Ik ben nog zo aan Oud-Beijerland gehecht. Even winkelen, een ijsje halen bij Gebo... Hier is dat allemaal heel anders. Gelukkig heb ik een schat van een vrijwilliger uit Oud-Beijerland die me elke maandag mee uit wandelen neemt in de rolstoel als het mooi weer is. Al is het maar een halfuurtje. En plantjes heb ik hier gelukkig ook nog op mijn kamer.”
