JUBILEUMVERHALEN: "De woning werd eerder gebruikt als paardenstal"
In deze jubileumreeks zetten we onze huurders in het zonnetje die al heel wat jaren een woning bij ons huren. Zij delen hun verhalen. Over wat zij allemaal hebben meegemaakt, wat er is veranderd of juist niet, waarom ze al zo lang bij ons huren en hoe zij onze dienstverlening ervaren. Met dit keer het woord aan mevrouw en meneer Schutter uit Oud-Beijerland, die al sinds 1974 een woning van ons huren.
Eerder dit jaar organiseerden wij een speciale high tea voor alle jubilarissen die gereageerd hebben op een social media-oproep. En als je al zolang huurt heb je ook veel te vertellen, bleek. Een keer in de maand brengen we een van de verhalen de komende tijd nog even onder de aandacht.
Sinds wanneer huren jullie een woning van HW Wonen?
We kregen op 1 mei 1974 de sleutel. In dat jaar zijn we ook getrouwd. De woning was toen nog geen 2 jaar oud, maar al flink uitgewoond. Er stond hier letterlijk een paard in de gang. De vorige bewoners hielden hun paard op het grasveld hierachter en de gang werd gebruikt als stal. De trap was kaal gevreten en de staander moest vervangen worden. Het was een bende, écht waar.
De woning werd gebruikt als paardenstal, maar dat was voor jullie geen reden om er niet voor te gaan. Waarom?
Eerder kregen we een woning aangeboden in de Govert Flinckstraat voor 300 gulden per maand. Dat was voor die tijd best een fors bedrag. Voor deze woning lag de huurprijs 100 gulden lager en daarbij vonden we dit plekje fijner. De ruimte, rust en vrijheid. We wonen hier heerlijk.
Een leuk gegeven is het feit dat de vader van meneer Schutter vroeger op deze plek een tuinderij had. Ik heb de woningen gebouwd zien worden. Toen nog geen idee dat ik hier zelf zou gaan wonen. De huizenrij hierachter was door de gemeente opgeëist voor mensen die economisch verbonden waren. Dat ging vroeger zo. Er woonden vooral Rotterdammers die in de Hoeksche Waard werkten: een politieagent, medewerkers van Koni en Rijkswaterstaat en leraren.
Wat ging er in die tijd nog meer anders dan nu?
Er is veel veranderd, maar de grootste verandering is denk ik de komst van de acceptgiro. Vroeger betaalden we de huur contant. Elke maand met een geldenvelopje naar kantoor ‘Vrij’ aan de West-Voorstraat. Zelfs ik kan me dat nu niet meer voorstellen. Je salaris kreeg je ook gewoon contant en ze kwamen langs de deur om geld op te halen voor water en gas en elektriciteit.
Dit directe contact maakte alles wel persoonlijker. Even een bakkie koffie en een praatje. We hebben eigenlijk nooit contact met HW Wonen. Daar is ook geen reden toe, want we hebben niks te klagen. Maar juist daarom vinden we deze jubileumactie ook zo leuk. We zijn door HW Wonen uitgenodigd voor een high tea. Kunnen we eindelijk de ‘huurbaas’ eens ontmoeten.
Er is nu minder persoonlijk contact, ervaren jullie dit ook in de wijk?
Ja, vroeger was het ons kent ons. Toen zat iedereen in de voortuin. De groenten schillen, terwijl de kinderen buiten speelden. Er was veel meer contact. Ook kwam de bakker dagelijks langs in de straat. Dat was altijd een mooi moment waarop de hele buurt naar buiten ging en een gezellig praatje had met elkaar. Of met elkaar een borreltje in de achtertuin. Dat is naar mijn idee veranderd met de opkomst van tweeverdieners. Mensen hebben veel minder tijd en daarmee neemt ook de sociale betrokkenheid af. Dat is niet alleen hier, dat zie je overal.
Hebben jullie er ooit over nagedacht om te gaan verhuizen?
Nee! We zitten hier heerlijk vrij. In het verleden hebben we weleens nagedacht over kopen, maar zo’n plek als dit krijgen we nooit meer. Ook nu we ouder worden, willen we niet aan verhuizen denken. We kunnen alles nog zelf en eerlijk gezegd zit er voor onze leeftijd weinig leuks tussen. De meeste appartementen hebben maar 1 slaapkamer. We hebben hobby’s en waar moeten onze kleinkinderen dan slapen? De tuin willen we ook niet missen.
Jullie zijn blij met de woning, maar zijn er misschien zaken die jullie liever anders zouden zien?
Overal zien we dat woningen gerenoveerd en verduurzaamd worden, soms al voor de derde keer, maar in de 50 jaar dat wij hier wonen is er nog nooit iets aan de woning gedaan. Wel wat schilderwerk en klein onderhoud, maar we zouden graag zien dat het dak vervangen en geïsoleerd wordt. Het ziet er niet uit. Als we in de tuin een borreltje drinken, dan vallen er vezels van het dak je glas in. Maar goed, zo is er overal wel wat. Gelukkig is het niet extreem en wonen we hier nog steeds met heel veel plezier.
Tekst: Cynthia van der Waal, Schrijven is Blijven
